ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót VAT Dwa w jednym. Sposób opodatkowania kompletów

poniedziałek, 29 sierpnia 2011 16:09

Dwa w jednym. Sposób opodatkowania kompletów

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Przy sprzedaży czasopism wraz z załączonymi do nich dodatkowymi przedmiotami mamy do czynienia ze sprzedażą obejmującą dwa odrębne towary, opodatkowane podatkiem VAT na zasadach określonych dla ich przedmiotu.

Pakiet wydawniczy z załącznikiem może być opodatkowany jedną stawką VAT tylko w wyjątkowych sytuacjach. Tak uznał w wyroku z dnia 27 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (I FSK 937/09).

Jedynie w przypadku, gdy pomiędzy czasopismem jako rzeczą główną i dodatkiem jako towarem pomocniczym, zachodzi faktyczna i trwała (stała) więź funkcjonalna, wskazująca, że dodatek musi być używany jako rzecz pomocnicza w stosunku do czasopisma, stanowiąc jego integralną część, i nie prowadzi to do nadużycia prawa, na zasadzie wyjątku od powyższej reguły, dostawę towarów ujętych w ramach tzw. zestawów (kompletów) wydawniczych, należałoby traktować jako jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT, a więc stosować do niej normy opodatkowania określone dla dostawy mającej charakter zasadniczy (główny). To na wydawcy ciąży jednak obowiązek wykazania trwałej więzi funkcjonalnej pomiędzy czasopismem a załącznikiem.

 

Sąd wskazał, że w świetle art. 19 ust. 13 pkt 3 i art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z punktem 49 załącznika nr 3 do ww. ustawy, w przypadku sprzedaży czasopism wraz z załączonymi do nich dodatkowymi przedmiotami nie ma podstaw do rozciągania regulacji odnoszących się do tych wydawnictw na inne załączone do nich towary, jedynie z tytułu ich łącznej sprzedaży, co oznacza, że - co do zasady - mamy do czynienia ze sprzedażą obejmującą dwa odrębne towary, opodatkowane podatkiem od towarów i usług na zasadach określonych dla ich przedmiotu (moment powstania obowiązku podatkowego i stawka podatku).

Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 3 powyższej ustawy obowiązek podatkowy z tytułu dostawy gazet, magazynów, czasopism (PKWiU 22.12 i 22.13) oraz książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10), nut, map i ulotek - powstaje z chwilą wystawienia faktury albo otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 60 dnia, licząc od dnia wydania tych towarów. Jeżeli umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej faktyczną dostawę, nie później jednak niż po upływie 120 dni, licząc od pierwszego dnia wydania tych wydawnictw.

 Nie można uznać argumentów strony składającej skargę kasacyjną, że przepis ten zawsze powinien znaleźć zastosowanie do towarów sprzedawanych w zestawie z czasopismami, aczkolwiek należy stwierdzić, że może być stosowany w ściśle określonych stanach faktycznych wskazanych poniżej. Określenie w spornej sytuacji momentu powstania obowiązku podatkowego dla dostawy towarów załączonych do czasopisma jest uzależnione od odpowiedzi, czy w takim wypadku mamy do czynienia z dostawą jednego, czy dwóch towarów.

Zgodnie z art. 2 ust. 6 omawianej ustawy przez pojęcie towarów rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynków, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, oraz grunty.

W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (...), mającej zastosowanie do celów podatkowych, w tym podatku od towarów i usług, nie wyodrębniono wyrobu pod nazwą "Komplet (zestaw) wydawniczy", składający się z publikacji (czasopisma) i załączonej do niego innej rzeczy ruchomej. Oznacza to, że - co do zasady - w aspekcie podatkowym w takim wypadku mamy do czynienia ze sprzedażą dwóch odrębnych towarów, których opodatkowanie (moment powstania obowiązku podatkowego, podstawa opodatkowania i stawka podatku) jest uzależnione od ich rodzaju, z poniższym zastrzeżeniem.

W świetle bowiem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wyrok ETS z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt C-41/04 w sprawie Levob Verzekeringen BV) należy ustalić, czy dostawy tych towarów (w zestawie) przez podatnika na rzecz nabywcy nie są tak ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. W takim wypadku należałoby uznać, że czynności te stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej, a więc powinny zostać opodatkowane według jednolitych zasad określonych dla dostawy mającej charakter zasadniczy (główny).

Jeżeli jednak dostawa towarów w zestawie nie stanowi tak ścisłego związku gospodarczego, a więc gdy dostawy tych towarów mogą być wykonywane oddzielnie jako niezależne od siebie, bez uszczerbku dla ich gospodarczego znaczenia, nie ma podstaw do traktowania ich jako jednolitego świadczenia opodatkowanego według jednakowych zasad wyznaczonych dla dostawy towaru mającego charakter rzeczy głównej.

Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że jako jednolite świadczenie należałoby traktować dostawy towarów ujętych w ramach tzw. zestawów (kompletów) wydawniczych, gdy dołączane do czasopisma dodatkowe towary stanowią jego integralną część, a nie całkiem osobny towar. Będzie tak na przykład, gdy towar dołączony do czasopisma ma charakter przynależności w rozumieniu art. 51 Kodeksu cywilnego lub spełnia funkcję takiej przynależności, a więc pozostaje w związku funkcjonalnym z rzeczą główną, jaką jest czasopismo, jest niezbędny do korzystania z tego czasopisma albo ułatwia korzystanie z niego.

W takim bowiem wypadku towar dołączony do czasopisma, pozostając w nierozerwalnym związku funkcjonalnym z czasopismem, stanowi jego integralną część, co powoduje, że dostawę czasopisma z takim dołączonym do niego towarem traktować należy jako jedno świadczenie, obejmujące dostawę rzeczy głównej (czasopisma) wraz z pomocniczo dołączonym do niej towarem (przynależnością), dzielącym los prawny świadczenia głównego. Nie ma przy tym znaczenia to, czy załączony dodatek jest towarem wytworzonym metodami poligraficznymi, lecz to, czy jako przedmiot pomocniczy jest potrzebny do korzystania z czasopisma jako rzeczy głównej zgodnie z jej (rzeczy głównej) przeznaczeniem.

Pomiędzy czasopismem jako rzeczą główną a dodatkiem jako towarem pomocniczym musi zachodzić faktyczna i trwała (stała) więź gospodarcza (funkcjonalna), wskazująca, że dodatek musi być używany jako rzecz pomocnicza w stosunku do czasopisma. Brak takiej więzi czasopisma z załączonym do niego towarem powoduje, że ich dostawę należy taktować jako sprzedaż obejmującą dwa odrębne towary, opodatkowane podatkiem od towarów i usług na zasadach określonych dla ich przedmiotu. Istotny w tym zakresie jest wyrok ETS z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 (Talacre Beach Caravan Sales Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise), w którym orzeczono, że okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty przez ustawodawstwo danego państwa członkowskiego zwolnieniem, dającym prawo do zwrotu zapłaconego podatku w rozumieniu art. 28 ust. 2 lit. a) Szóstej Dyrektywy, oraz z drugiej strony towary wyłączone przez to ustawodawstwo z zakresu zastosowania tego zwolnienia, nie stoi na przeszkodzie temu, aby dane państwo członkowskie pobierało podatek od dostawy towarów wyłączonych według stawki zwykłej (...).

W spornej kwestii zatem należy w szczególności uwzględnić, że zgodnie z pozycją 49 załącznika nr 3 do analizowanej ustawy opodatkowaniu stawką 7% poddano jedynie dostawę gazet, magazynów i czasopism, oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzanych metodami poligraficznymi, z wyłączeniem wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe. Ponadto dla dostaw towarów wymienionych w tym przepisie, to znaczy gazet, magazynów i czasopism, w art. 19 ust. 13 pkt 3 tej ustawy określono szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, stanowiąc że powstaje on z chwilą wystawienia faktury albo otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 60 dnia, licząc od dnia wydania tych towarów, z zastrzeżeniem przypadku, gdy umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, ponieważ obowiązek podatkowy powstaje wówczas z chwilą wystawienia faktury dokumentującej faktyczną dostawę, nie później jednak niż po upływie 120 dni, licząc od pierwszego dnia wydania tych wydawnictw.

Skoro zatem dla tej grupy ściśle określonych towarów zostały przewidziane szczególne zasady opodatkowania w zakresie stawki podatku oraz momentu powstania obowiązku podatkowego, reguły ustanowione w tych przepisach mogą się odnosić jedynie do obrotu tymi towarami. Natomiast w razie dołączenia jakiegoś dodatkowego przedmiotu do gazet, magazynów i czasopism nie ma podstaw do rozciągania przepisów odnoszących się do tych wydawnictw na inne załączone do nich towary, jedynie z tytułu ich łącznej sprzedaży. Samo dołączenie do czasopisma w celach marketingowych jakiegoś niepowiązanego z nim funkcjonalnie innego towaru nie tworzy specjalnego związku ekonomicznego tych towarów, który przesądzałby o tym, że ich łączną sprzedaż należałoby traktować jako jedno nierozerwalne świadczenie (dostawę wydawnictwa).

Reasumując, w świetle art. 19 ust. 13 pkt 3 i art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w związku z punktem 49 załącznika nr 3 do ww. ustawy, przy sprzedaży czasopism wraz z załączonymi do nich dodatkowymi przedmiotami nie ma podstaw do rozciągania przepisów odnoszących się do tych wydawnictw na inne załączone do nich towary jedynie z tytułu ich łącznej sprzedaży. To oznacza, że mamy wówczas do czynienia ze sprzedażą obejmującą dwa odrębne towary, opodatkowane podatkiem od towarów i usług na zasadach określonych dla ich przedmiotu (moment powstania obowiązku podatkowego i stawka podatku).

Jedynie wówczas, gdy pomiędzy czasopismem jako rzeczą główną a dodatkiem jako towarem pomocniczym zachodzi faktyczna i trwała (stała) więź funkcjonalna, wskazująca, że dodatek musi być używany jako rzecz pomocnicza w stosunku do czasopisma, stanowiąc jego integralną część, i nie prowadzi to do nadużycia prawa, na zasadzie wyjątku od powyższej reguły dostawę towarów ujętych w ramach tzw. zestawów (kompletów) wydawniczych należałoby traktować jako jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od towarów i usług, a więc stosować do niej normy opodatkowania określone dla dostawy mającej charakter zasadniczy (główny).

Wobec tego o sposobie opodatkowania zestawów (kompletów) wydawniczych każdorazowo decyduje podatnik dokonujący ich dostaw, uwzględniając konkretne okoliczności faktyczne określające więzi łączące towary wchodzące w skład takich zestawów, przy czym w razie opodatkowania ich na zasadach jednolitego świadczenia, przyjętego dla wydawnictwa, na podatniku ciąży wykazanie, że załączony do wydawnictwa towar pozostaje z nim w faktycznym i trwałym (stałym) związku funkcjonalnym, wskazującym, że dodatek ten ma być używany jako rzecz pomocnicza w stosunku do wydawnictwa.

W gestii organu podatkowego natomiast pozostaje analiza, czy pomiędzy tymi towarami zachodzi rzeczywiście powyższy związek, a przyjęty przez podatnika sposób opodatkowania zestawu nie stanowi nadużycia prawa.

powrót VAT Dwa w jednym. Sposób opodatkowania kompletów

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________