ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót VAT Korekta błędnie fakturowanych opłat za media

środa, 28 września 2011 13:54

Korekta błędnie fakturowanych opłat za media

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Jeżeli refakturując najemcom koszty związane z eksploatacją nieruchomości wynajmujący nie stosował stawki VAT właściwej dla wynajmu powierzchni, musi dokonać korekt deklaracji VAT-7 za minione okresy. Powstaje pytanie –  za jaki okres wstecz należy w tej sytuacji złożyć korekty deklaracji? Sprawdź, jak skorygować podatek w przypadku błędnie dokumentowanie opłat za media przy świadczeniu usług najmu?

Podstawowy obowiązek dokumentowania obrotu dla potrzeb podatku od towarów i usług fakturami VAT przez podatników tego podatku, został określony w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.: Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054). Zgodnie z tym przepisem, od dnia 1 kwietnia 2011 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Minister Finansów wydał obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2011 r. rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 68, poz. 360), regulujące m. in. zagadnienia związane z wystawianiem faktur korygujących.

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT” (§4 ust. 1 ww. rozporządzenia). W przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Jeżeli podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia,
2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

  • określone w §5 ust. 1 pkt 1-4,
  • nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem,

3. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu,
4. kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Przepisy te stosuje się odpowiednio w przypadku:

1. zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT (§13 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia);
2. zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (§13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia).

Stosownie do §13 ust. 8 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej:

1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia,
2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

  • określone w §5 ust. 1 pkt 1-4,
  • nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem,

3. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu,
4. kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej. Przepisy te stosuje się odpowiednio do faktur korygujących (§ 14 ust. 3- 4 rozporządzenia).

Z przytoczonych uregulowań wynika zatem, iż istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Jednocześnie podatnicy, o których mowa w art. 15,  mają obowiązek składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Podatnicy, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa.

Podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 §1, art. 81 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, t. j.: Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.).

W tym miejscu wskazać należy, iż na podstawie art. 112 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Podatnicy są obowiązani przechowywać faktury oraz faktury korygujące, a także duplikaty tych dokumentów, do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (§21 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70§ 1 Ordynacji podatkowej).

Biorąc zatem pod uwagę cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż korekty faktur powinny być dokonane przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Z przedstawionych regulacji art. 112 ustawy o VAT oraz §21 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że dla celów podatkowych okres przechowywania faktur VAT związany jest wyłącznie z okresem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wskutek przedawnienia wygasa nie tylko powinność zapłaty (z deklaracji albo z decyzji), ale także prawo do zmiany zobowiązania w stosunku do kwoty wynikającej z deklaracji podatkowej (prawo do korekty deklaracji). Do istoty prawa podatkowego należy ograniczona w czasie możliwość domagania się spełnienia zobowiązań przez podatników, jak i możliwość domagania się przez podatników uwzględnienia przez organy podatkowe przysługujących im praw. Dopuszczenie możliwości korygowania faktur VAT wystawionych sześć lub więcej lat wstecz pozbawia organ podatkowy możliwości skontrolowania, czy korekty są zasadne, a co za tym idzie, czy kwoty wykazane w deklaracjach są prawidłowe.

Jeżeli podatnik wynajmuje pomieszczenia innym podmiotom, a umowy najmu przewidują, że oprócz czynszu najemcy ponoszą opłaty z tytułu: kosztów dostawy ciepłej i zimnej wody oraz kosztów usuwania nieczystości płynnych i stałych, kosztów ogrzewania, eksploatacji oraz ubezpieczenia budynku od ognia i innych zdarzeń losowych, za zużycie energii elektrycznej i gazu, kosztów konserwacji oraz dozoru technicznego dźwigu osobowego, kosztów monitoringu budynku. Wynajmujący wystawia faktury VAT za najem, płatne z góry za dany miesiąc, stosując podstawową stawkę podatku VAT, tj. 23% oraz osobno refakturuje koszty związane z eksploatacją nieruchomości po otrzymaniu faktur wystawionych przez usługodawców po upływie miesiąca, stosując takie stawki podatku VAT, jakie zastosowali dostawcy. Jest to podejście niewłaściwe, zdaniem organów podatkowych.

Podatnik obciążając najemców kosztami związanymi z eksploatacją nieruchomości, powinien stosować stawkę podatku VAT w wysokości stawki za wynajem powierzchni. Opłaty te stanowią bowiem obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT z tytułu świadczenia usługi najmu i podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla kompleksowej usługi najmu nieruchomości.

Jeżeli podatnik refakturując koszty związane z eksploatacją nieruchomości stosuje takie stawki podatku VAT, jakie zastosowali dostawcy. Ze względu na powyższe, wątpliwości mogą dotyczyć okresu, za jaki należy dokonać korekt w związku z błędnie wystawianymi fakturami.

Ze względu na obowiązek stosowania do ww. dodatkowych opłat stawek podatku właściwych dla usługi najmu nieruchomości, podatnik zobowiązany jest do dokonania korekt deklaracji VAT-7 za cały okres, w którym błędnie dokumentował – a co za tym idzie również wykazywał w deklaracjach – pobierane opłaty za tzw. media i inne koszty związane z eksploatacją nieruchomości, tj. opłaty za dostawę ciepłej i zimnej wody, usuwanie nieczystości płynnych i stałych, ogrzewanie, eksploatację oraz ubezpieczenie budynku od ognia i innych zdarzeń losowych, zużycie energii elektrycznej i gazu, konserwację oraz dozór techniczny dźwigu osobowego, a także monitoring budynku, z uwzględnieniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (interpretacja indywidualna z dnia 20 września 2011 r.).

powrót VAT Korekta błędnie fakturowanych opłat za media

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________