ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatki dochodowe Możliwość odliczenia od dochodu darowizny na cele kultu religijnego

środa, 26 października 2011 16:59

Możliwość odliczenia od dochodu darowizny na cele kultu religijnego

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Podatnicy przekazują pieniądze w związku ze ślubem, chrztem, pogrzebem, czy innymi posługami duszpasterskimi kościoła. Darowizny na cele kultu religijnego, to środki przeznaczone, m.in. na: budowę czy remont kościoła, jego wyposażenie, zakup przedmiotów liturgicznych. Adresatami tych darowizn są w szczególności: kościoły, związki religijne i kościelne osoby prawne (zakon, parafie, itp.).

Kiedy wpłata na rzecz kościoła może zostać uznana za darowiznę na cele kultu religijnego?

Artykuł 26 ust. 1 pkt 9b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.), przewiduje możliwość odliczenia darowizny na cel kultu religijnego.

 

W rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2011 podatnik zamierzał pomniejszyć podstawę obliczenia podatku dochodowego o kwotę darowizny, stanowiącą nie więcej niż 6% osiągniętego dochodu, jako darowiznę na cele kultu religijnego, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna została dokonana w związku z procesem o stwierdzenie nieważności zawarcia ślubu kościelnego, na rzez sądu diecezjalnego. Należy przy tym zauważyć, że ów związek jest identyczny jak w przypadku darowizn składanych, np. w związku ze ślubem, chrztem, pogrzebem, czy innymi posługami duszpasterskimi kościoła.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu, m.in. kwot z tytułu darowizn przekazanych na cele kultu religijnego, w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Stosownie do art. 26 ust. 5 ww. ustawy, łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

  • osób fizycznych,
  • osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Należy w tym miejscu odwołać się do treści przepisu art. 26 ust. 6d i ust. 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które odnoszą się do sposobu dokumentowania wydatków na cele wymienione w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wysokość ww. wydatków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże w przypadku odliczeń dotyczących darowizn odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana:

  • dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego,
  • oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Warunkiem koniecznym do skorzystania z odliczenia darowizn, m.in. na cele kultu religijnego jest to, aby wysokość darowizny pieniężnej udokumentowana była dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, z zaznaczeniem wskazanego wyżej celu darowizny, tj. ww. opisany sposób, przewidziany w art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Darowizny na cele kultu religijnego, to środki przeznaczone, m.in. na: budowę czy remont kościoła, jego wyposażenie, zakup przedmiotów liturgicznych. Adresatami tych darowizn są w szczególności: kościoły, związki religijne i kościelne osoby prawne (zakon, parafie, itp.).

W omawianym przypadku darowizna ma zostać przekazana na rzecz sądu metropolitalnego, w związku z procesem o stwierdzenie nieważności zawarcia ślubu kościelnego przez podatnika. Powyższa darowizna ma identyczny charakter jak w przypadku darowizn składanych, np. w związku ze ślubem, chrztem, pogrzebem, czy innymi posługami duszpasterskimi kościoła.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 1964 r. nr 16, poz. 93 z późn. zm.) pod pojęciem darowizny należy rozumieć umowę, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna polega zatem na bezpłatnym, nie ekwiwalentnym świadczeniu darczyńcy kosztem jego majątku i nie wiąże się z uzyskaniem jakiegokolwiek dobra albo innego świadczenia w związku z przekazaną kwotą pieniędzy.

Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania przysporzenia majątkowego. Nie ma znaczenia dla oceny charakteru prawnego umowy darowizny konkretny, zindywidualizowany motyw dokonanego nieodpłatnie przysporzenia.

Przyczyna prawna jest bowiem stypizowana i identyczna dla wszystkich wchodzących w grę przypadków. Motywy indywidualne dokonywanego przysporzenia bywają natomiast mocno zróżnicowane: czysto altruistyczne, wynikające z powinności natury moralnej, czy wreszcie uzasadnione określonymi racjami gospodarczymi.

Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej dokonywania ani też w przyszłości.

Z opisanym przypadku świadczenie pieniężne w formie tzw. "darowizny", które podatnik przekazał na konto sądu metropolitalnego stanowiło opłatę za proces dotyczący stwierdzenia nieważności zawarcia ślubu kościelnego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że wpłata dokonana przez podatnika nie może być traktowana jako darowizna ze względu na niespełnioną przesłankę nieekwiwalentności. Zatem w przedmiotowej sprawie nie mogły mieć zastosowania przepisy art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych (interpretacja indywidualna z dnia 23 września 2011 r.).

powrót Podatki dochodowe Możliwość odliczenia od dochodu darowizny na cele kultu religijnego

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________