ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatki dochodowe Wydatki na spotkanie biznesowe w restauracji

wtorek, 08 listopada 2011 14:46

Wydatki na spotkanie biznesowe w restauracji

Napisane przez  Dorota Ryterska, prawnik

W wyroku z dnia 22 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, że wydatki na posiłki i zakup napojów, w trakcie spotkań z kontrahentami organizowanymi w restauracjach, wiążą się z kreowaniem pozytywnego wizerunku firmy. Noszą one zatem znamiona reprezentacji i tym samym, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (I SA/Wr 855/11).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. A zatem, aby zaliczyć poniesiony przez podatnika wydatek do kosztów uzyskania przychodów musi on spełniać szereg wymogów.

Przede wszystkim musi on zostać poniesiony przez podatnika, być wydatkiem rzeczywistym oraz pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Ponadto wydatek ten musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, co oznacza iż musi on pozostawać z przychodem w związku przyczynowo – skutkowym tego rodzaju, że jego poniesienie ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Kolejnym warunkiem jest właściwe udokumentowanie tego wydatku.

Wydatki spełniające opisane wymagania stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pod warunkiem jednak, że nie zostały one wymienione wśród kosztów, o których stanowi art. 16 ust. 1 ww. ustawy. W powołanym przepisie zawarty jest zamknięty katalog kosztów (wydatków, odpisów, rezerw) nieuznawanych przez ustawodawcę za koszty uzyskania przychodów.

Oznacza to, że przy ustalaniu dochodu, stanowiącego podstawę opodatkowania, podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów takich kosztów, które zostały enumeratywnie w nim wymienione. Dlatego badając zasadność zaliczenia jakiegoś wydatku do kosztów uzyskania przychodów należy każdorazowo uwzględnić treść art. 16 ust. 1 ww. ustawy. W przypadku gdy dany wydatek będzie mieścił się w zakresie powyższego przepisu, to wydatek ten nie może być zakwalifikowany do kosztów podatkowych.

Wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów ustawodawca wymienił tzw. koszty reprezentacji. Stosownie bowiem do art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Jednocześnie jednak zasadne jest stanowisko, które podzielił również Minister Finansów, że wymienienie jako przykładowych wydatków na usługi gastronomiczne, zakupu żywności i napojów w tym alkoholowych nie oznacza, że wydatki te nigdy nie będą kosztami. Jak słusznie wskazano wydatki takie nie są jedynie wówczas kosztami uzyskania przychodu, gdy mają charakter reprezentacyjny.

Wobec powyższych uwag dla oceny skutków podatkowych niezbędne jest ustalenie sensu i zakresu pojęcia "reprezentacja". Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Przy braku legalnej definicji danego pojęcia zasadnym jest odwołanie się do wykładni językowej, jednocześnie jednak z uwagi na to, że pojęcie to było przedmiotem wielokrotnej analizy sądów administracyjnych, uzasadnione jest oparcie się na definicji słownikowej i przeniesienie jej na grunt podatkowy przy uwzględnieniu dorobku orzecznictwa.

Według definicji słownikowej "reprezentacja to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną. Reprezentacja to działanie w sposób okazały, okazale, wystawnie, wytwornie" (M.Szymczak PWN Warszawa 1992). Odnosząc powyższą definicję do przepisów podatkowych, Sąd w pełni podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 6 kaja 1998 r. (SA/Sz 1412/97) stwierdził, że reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy, które może polegać na odpowiednim ubiorze, wystroju firmy, jej logo, tablicach informacyjnych, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów. Nie należy jej zatem utożsamiać jedynie z wystawnością, okazałością w celu wywołania jak najlepszego wrażenia, co wynika ze słownikowej definicji.

Za reprezentację należy uznać wszelkie działania, związane z tworzeniem wizerunku firmy, utrzymywaniem dobrych relacji z kontrahentami, które wprawdzie nie są konieczne dla osiągania przychodu lub zabezpieczenia jego źródła, ale sprzyjają temu celowi, są z nim w sposób pośredni powiązane.

Podobny pogląd, wyrażony został m.in. w wyrokach: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2004 r.,III SA 1803/02, WSA we Wrocławiu z dnia 21 kwietnia 2010 r., I SA/Wr 218/10, WSA we Wrocławiu z dnia 13 maja 2010 r., I SA/Wr 334/10, WSA we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2010 r., I SA/Wr 233/10, WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2010 r., III SA/Wa 803/10, WSA w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2010 r., I SA/Lu 151/10, WSA w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2010 r. I SA/Łd 636/10.

Mając na uwadze powyższe, za uprawnione należy uznać stanowisko Ministra Finansów, że reprezentacja w odniesieniu do działalności gospodarczej, to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie właściwego wizerunku firmy poprzez, np. sposób podejmowania kontrahentów.

 Właściwy wizerunek zaś to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji "obraz przedsiębiorcy" przełoży się na zawarcie umowy, nabywanie jego produktów lub usług. Stąd też zgodzić się trzeba, iż wydatki jakie poniesie spółka na posiłki i zakup napojów, w trakcie spotkań z kontrahentami organizowanymi w restauracjach, wiążą się z kreowaniem pozytywnego wizerunku firmy. Noszą one zatem znamiona reprezentacji i tym samym, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Sposób podejmowania klientów oraz warunki w jakich odbywa się spotkanie z kontrahentem ma przełożenie na sposób w jaki jest postrzegana firma organizująca spotkanie, czyli działania te kreują wizerunek firmy. Okoliczność, iż spotkania biznesowe w restauracji połączone ze spożywaniem posiłku są typową, powszechną praktyką stosowaną w kontaktach z kontrahentami, pozostaje bez wpływu na kwalifikację takich działań. Skoro noszą one cechy reprezentacji, to nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Sąd podkreślił także, że wbrew stanowisku skarżącej spółki, bez znaczenia pozostaje akcentowany przez nią fakt, że sporne wydatki nie mają charakteru nadzwyczajnego, przepychu czy wytworności. Jak już powiedziano brak okazałości czy wytworności nie odbiera spornym czynnościom cech reprezentacji oraz nie zmienia funkcji jaką pełnią te spotkania - stworzenie dobrego wizerunku firmy.

W tym zakresie zatem Sąd nie podzielił stwierdzeń organu podatkowego, z których wynikało, że łączy on pojęcie reprezentacji z wystawnością. Pogląd organu, że "reprezentacja w podejmowaniu kontrahenta przejawiać się będzie w takim postępowaniu gospodarza, które kontrahent może odebrać jako przejaw wystawności i okazałości ze strony gospodarza, np. w zaproszeniu kontrahenta do restauracji", jest w ocenie Sądu był nieprawidłowy. Wystawność czy okazałość są to cechy, które podlegają subiektywnej ocenie i nie ma jednego miernika, który wyznaczałby poziom wystawności czy okazałości. Stąd też cechy te nie stanowią kryterium według, którego następuje ocena działań (wydatków) podatnika jako stanowiących reprezentację.

Reasumując Sąd uznał, że każde działanie reprezentacyjne podmiotu gospodarczego związane z prowadzoną działalnością ma na celu zachęcenie do skorzystania z usług tego podmiotu (a więc osiągnięcie przez podatnika w przyszłości przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), jednakże na podstawie przepisu szczególnego do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. art. 16 ust. 1 pkt 28, tego rodzaju koszty reprezentacji nie podlegają zaliczeniu w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego prawidłowo uznano w zaskarżonej interpretacji, że wydatki na posiłki i napoje (lunch, obiad, kolacja), które będą spożywane podczas spotkań przedstawicieli skarżącej spółki z klientami poza siedzibą spółki – w restauracji, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

powrót Podatki dochodowe Wydatki na spotkanie biznesowe w restauracji

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________