ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatek od nieruchomości Budynek hotelowy nie zawsze musi być opodatkowany najwyższą stawką

poniedziałek, 13 lutego 2012 17:45

Budynek hotelowy nie zawsze musi być opodatkowany najwyższą stawką

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Aby grunt, budynek czy budowla mogły być opodatkowane stawką właściwą dla związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, musi nastąpić zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko znajdować się w posiadaniu przedsiębiorcy; to samo odnosi się do części budynku zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej.

Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 10 stycznia (I SA/Gd 932/11).

Wójt Gminy decyzją ustalił podatnikom podatek od nieruchomości za rok 2011; przyjęto stawkę podatku od nieruchomości jak za budynki i grunty związane z działalnością gospodarczą. Podatnicy wskazali w odwołaniu, że opodatkowana nieruchomość nabyta została przez osoby fizyczne do majątku osobistego małżonków; nie została ujęta w ewidencji środków trwałych, nie jest amortyzowana, a koszty jej nabycia i utrzymania nie obciążają kosztów działalności gospodarczej prowadzonej przez jednego z podatników.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało jednak w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przywołano treść art. 2 ust. 1 oraz art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.). Organ drugiej instancji podkreślił, że podatnicy nabyli od gminy nieruchomość zabudowaną budynkiem hotelowym o pow. 208,13 m2 wraz z działką o pow. 2149 m2 położoną nad jeziorem.

Na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, jeden z podatników prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest również działalność organizatorów turystyki, pośredników turystycznych, agentów turystycznych oraz pozostała działalność turystyczna. Wobec tego, zdaniem organu drugiej instancji, nabyta nieruchomość znalazła się w posiadaniu przedsiębiorcy i nie ma ona charakteru mieszkalnego. To wskazuje, że nieruchomość ta jest związana z działalnością gospodarczą.

Przywołano wyrok NSA z 13 marca 2009 r. w sprawie II FSK 1786/07 oraz wyrok NSA z 20 marca 2009 r. w sprawie w sprawie II FSK 1888/07, w których podkreśla się, że sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę gruntu, budynku i budowli skutkuje tym, że budynek, budowla, grunt są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku podatnicy wnieśli o uchylenie decyzji SKO. Wojewódzki Sad Administracyjny uznał, ze skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd przypomniał, że na mocy art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rada gminy określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, między innymi dla budynków lub ich części:

  • mieszkalnych,
  • związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Pod pojęciem grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej , z woli ustawodawcy (art. 1a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Rozpoznając problem jaki jest istotą niniejszej sprawy Sąd wskazał, że wykładnia przepisów prawnych mających w tej sprawie zastosowanie nie budzi wątpliwości - stawka podatku od nieruchomości jest wyższa w przypadku gdy grunty, budynki i budowle są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej a to oznacza, że są w posiadaniu przedsiębiorcy.

Jak jednak podkreśla zasadnie L. Ethel, S. Presnerowicz, G. Dudar w: Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz (Wyd. ABC, 2008) problem zaczyna się gdy opodatkowanie podatkiem od nieruchomości dotyczy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, a to już powoduje w praktyce występowanie problemów interpretacyjnych, bowiem nie zawsze wiadomo czy grunt, budynek, budowla kupione zostały przez osobę fizyczną jako przedsiębiorcę i są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a więc czy nieruchomość objęta jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.

Nie jest wobec tego problemem kto jest podatnikiem (bo jest nim zawsze właściciel), ale problemem jest konieczność dokonania ustaleń kto jest jej posiadaczem – czy osoba fizyczna czy też osoba fizyczna występująca jako przedsiębiorca.

Ten wywód jest o tyle potrzebny, że SKO już wielokrotnie zapoznało się w poglądem WSA w Gdańsku w tym zakresie (por. między innymi wyrok WSA z 14 lutego 2008r. w sprawie I SA/Gd 994/07, wyroki WSA z 15 czerwca 2010 r. I SA/Gd 277/10 i I SA/Gd 278/10).

Sąd podkreślił, że budynki i grunty stanowiące własność osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie zawsze będą opodatkowane stawkami podwyższonymi; dotyczy to sytuacji, gdy nieruchomości te nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej, a przez to nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Nieruchomości będące w posiadaniu osoby fizycznej, które nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, powinny być opodatkowane według stawki podstawowej - podatnik nie kupił nieruchomości do celów działalności gospodarczej, nie wprowadził ich do ewidencji środków trwałych, nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych, nie wliczał ewentualnych nakładów remontowych do kosztów uzyskania przychodów.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 lutego 2008r. w sprawie I SA/Gd 994/07 podkreślono, że materiał dowodowy sprawy nie wskazuje, aby przedmiotowe piwnice wchodziły w skład przedsiębiorstwa, którego współwłaścicielem był podatnik. Właścicielem tych pomieszczeń były zatem osoby fizyczne, a nie przedsiębiorcy. WSA stwierdził wobec tego, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno ocenić decyzję wymiarową przy uwzględnieniu tych uwag; opodatkowanie stawką jak dla przedsiębiorców mogłoby nastąpić jedynie w przypadku ustalenia, że piwnice służyły prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Organy podatkowe nie dokonały oceny czy przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład przedsiębiorstwa, prowadzonego przez jednego z podatników, tym samym zasadne jest przy ponownym rozpoznaniu sprawy ustalenie czy współwłaściciel przedmiotowej nieruchomości którym jest osoba fizyczna nabył zabudowaną nieruchomość do majątku osobistego czy też jest ona własnością przedsiębiorcy i jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 4 ust. 5 ww. ustawy oraz art. 551 Kodeksu cywilnego.

Należy w tego typu sprawach pamiętać, że nie jest okolicznością jedyną i przesądzającą o tym, że nabyta nieruchomość została zakupiona do przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego przez osobę fizyczną – treść wpisu do ewidencji działalności gospodarczej przedmiotu działania. Może bowiem zdarzyć się, że osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą np. w zakresie turystyki, kupi budynek (dawniej wykorzystywany jako hotel) - jako osoba fizyczna a nie przedsiębiorca - i wykorzystuje ten budynek do celów mieszkalnych, a nie do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jak ustalić czy dana nieruchomość stanowiąca własność osoby fizycznej jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej? Jakie dane mogą w tym być pomocne? Między innymi należy ustalić:

  • czy skarżący wprowadził przedmiotową nieruchomość do ewidencji środków trwałych,
  • czy amortyzuje zakupiony budynek,
  • czy zakupiony budynek wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej (np. zawarł umowy, w których ustala miejsce wykonania umowy w zakupionym budynku etc.),
  • czy obciąża koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej wydatkami związanymi z utrzymaniem budynku, remontami tam przeprowadzanymi lub też modernizacją budynku,
  • czy obciąża poczet kosztów pośrednich odpisami amortyzacyjnymi.

To oznacza, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy mieć na względzie konieczność analizy ewidencji księgowo-podatkowej skarżącego oraz analizę zawartych przez skarżącego kontraktów. Gdyby skarżący ujął w tejże ewidencji odpisy amortyzacyjne, wydatki na utrzymanie zakupionego budynku – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to wówczas organ podatkowy winien zebrać takie dane, dokonać ich analizy - w aspekcie ustalenia wyższej stawki podatku od nieruchomości, bowiem budynek wchodzi w skład przedsiębiorstwa.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lipca 2009 r., FSK 460/08, podkreśla się, że nie jest wystarczające dla prawidłowego prowadzenia postępowania dowodowego ustalenie przez organ podatkowy, że grunt, budynek czy budowla znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy. Innymi słowy, okoliczność, że budowla znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy, nie jest wystarczająca do stwierdzenia, że budowla ta jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie uzasadnia opodatkowania podatkiem od nieruchomości z zastosowaniem stawki właściwej dla budowli związanych z działalnością gospodarczą. Dopiero stwierdzenie, że budowla (lub jego część) jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej uzasadnia zastosowanie stawki podatku właściwej dla budowli związanych z działalnością gospodarczą.

Reasumując powyższe Sąd wskazał że:

  1. w tego typu sprawach, mając na uwadze art. 1a ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 u.p.o.l. należy w pierwszej kolejności ustalić, czy grunty, budynki i budowle znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy, a następnie czy są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;
  2. żeby grunt, budynek czy budowla mogły być opodatkowane stawką właściwą dla związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, musi nastąpić zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko znajdować się w posiadaniu przedsiębiorcy; to samo odnosi się do części budynku zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej (w tej sprawie dodatkowo wskazać należy, że współwłaściciel przedmiotowej nieruchomości nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej).
powrót Podatek od nieruchomości Budynek hotelowy nie zawsze musi być opodatkowany najwyższą stawką

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________