ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatek od środków transportowych Znaczenie dowodu rejestracyjnego dla podatku od środków transportowych

poniedziałek, 20 lutego 2012 22:38

Znaczenie dowodu rejestracyjnego dla podatku od środków transportowych

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Podstawowym dokumentem, na podstawie którego można ustalić rodzaj i parametry środka transportowego na potrzeby opodatkowania podatkiem od środków transportowych, jest dowód rejestracyjny. Dowód rejestracyjny jest dokumentem urzędowym sporządzonym w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej, a zatem stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od środków transportowych są wyłącznie ciągniki siodłowe, ciągniki balastowe, naczepy, przyczepy, a nie zespoły pojazdów. Dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów jest natomiast jednym z parametrów decydującym o ich opodatkowaniu. Tak w wyroku z z dnia 16 lutego 2011 r. uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (I SA/Ol 873/10).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż zgodnie z art. 8 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają m.in. ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów od 3,5 tony i poniżej 12 ton oraz o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton.

Nadto w przepisie tym ustawodawca wymienił samochody ciężarowe o określonej dopuszczalnej masie całkowitej, przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają określoną dopuszczalną masę całkowitą oraz autobusy.

Organ podatkowy dodatkowo wskazał, że każdy z wymienionych w art. 8 ww. ustawy środków transportowych podlega opodatkowaniu niezależnie od tego, czy wchodzi w skład zespołu pojazdów (pojazd plus przyczepa lub naczepa), czy też jest wykorzystywany samodzielnie.

Opodatkowaniu nie podlega zespół pojazdów, lecz każdy ze środków transportowych, który może składać się na ten zespół. Niedopuszczalne jest traktowanie ciągnika siodłowego i przyczepy jako jednego pojazdu podlegającego opodatkowaniu. Przedmiotem podatku jest zarówno ciągnik, jak i przyczepa. Oba te pojazdy mają odrębne stawki, których wysokość jest uzależniona m.in. od dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdów.

Zespół pojazdów nie jest zatem przedmiotem podatku, a jedynie wielkością, od której ustawodawca uzależnił wysokość płaconego podatku od niektórych środków transportowych podlegających opodatkowaniu. Organ podkreślił, że w przypadku ciągników siodłowych warunkiem decydującym o objęciu opodatkowaniem oraz o wysokości stawki jest dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów.

W konsekwencji powyższego organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo organ I instancji przyjął, że opisane ciągniki siodłowe są przystosowane do używania w zespole pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej 40.000 kg, skoro wniosek taki można wyprowadzić ze zgromadzonych w sprawie dowodów. Prawidłowo więc przyjęto, że przy określeniu wysokości zobowiązania podatkowego za 2010 r. powinna zostać zastosowana stawka podatku w wysokości 1.484 zł, wynikająca z załącznika nr 2 do uchwały rady gminy w sprawie określenia stawek podatku od środków transportowych, tj. jak dla ciągnika siodłowego o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów: ciągnik siodłowy plus naczepa powyżej 31 ton.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podatnik wniósł o jej uchylenie. Zarzucił, że decyzja narusza jego interes prawny, gdyż prowadzi do podwójnego opodatkowania podatkiem od środków transportowych tego samego zespołu pojazdów, a nadto nakłada obowiązek sprzecznie z przepisami prawa materialnego.

Podatnik wskazał, że jest właścicielem tylko dwóch ciągników samochodowych, nie jest właścicielem żadnej naczepy lub przyczepy. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu to 18 ton. Stawka podatku zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały zawiera przedział od 18 do 25 ton, przy uwzględnieniu dwóch osi pojazdu. To jest podstawą, jego zdaniem, do naliczenia podatku od środków transportowych. Od przyczepy, którą użytkuje, podatek od środka transportu płaci jego właściciel.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie jest zasadna. Sąd wskazał, że podstawowym dokumentem, na podstawie którego można ustalić rodzaj i parametry środka transportowego na potrzeby opodatkowania podatkiem od środków transportowych, jest dowód rejestracyjny. Organ podatkowy nie jest uprawniony do samodzielnych ustaleń odnoszących się do cech przedmiotu opodatkowania, gdyż nie dysponuje niezbędną w tym zakresie wiedzą.

Dowód rejestracyjny jest zaś decyzją administracyjną stwierdzającą dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego. Jest on więc dokumentem urzędowym sporządzonym w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej, a zatem stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (art. 194 Ordynacja podatkowa).

Podkreślenia wymaga, że dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów jest podstawowym parametrem decydującym o opodatkowaniu ciągnika samochodowego. Powyższe wynika wprost z treści art. 8 pkt 3 i 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Przepis ten nie uzależnia natomiast opodatkowania ciągnika samochodowego od jego dopuszczalnej masy całkowitej.

Organy podatkowe nie mają zatem podstaw prawnych do sięgania do takiego parametru w przypadku ciągników samochodowych. Parametr ten dotyczy natomiast samochodów ciężarowych, co wynika z treści art. 8 pkt 1 i 2 ww. ustawy.

Nadto Sąd wskazał także, iż w punktach 5 i 6 art. 8 ww. ustawy ustawodawca wymienił, iż opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają przyczepy i naczepy, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego. W takim przypadku opodatkowanie również zależy od dopuszczalnej masy całkowitej przyczepy/naczepy wraz z pojazdem silnikowym.

Z powyższego wynika zatem, że każdy z wymienionych w ustawie środków transportowych podlega opodatkowaniu niezależnie od tego czy wchodzi w skład zespołu pojazdów, czy też jest wykorzystywany samodzielnie. Przedmiotem opodatkowania nie jest zespół pojazdów, ale ciągnik samochodowy (ciągnik siodłowy bądź balastowy) i przyczepy lub naczepy, czyli środki transportowe, które składają się na zespół pojazdów.

Środki te mają odrębne stawki podatkowe uzależnione, m.in. od dopuszczalnej całkowitej masy zespołu pojazdów. Tym samym bezzasadne są podnoszone w skardze twierdzenia odnoszące się do podwójnego opodatkowania środków transportowych. Jak już wskazano powyżej przedmiotem opodatkowania podatkiem od środków transportowych są wyłącznie ciągniki siodłowe, ciągniki balastowe, naczepy, przyczepy, a nie zespoły pojazdów.

Taki też pogląd jest wyrażany w orzecznictwie (por. wyroki: WSA w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2008 r., I SA/Gd 235/08 i I SA/Gd 239/08 oraz WSA w Kielcach z dnia 24 stycznia 2008 r., I SA/Ke 583/07) oraz w doktrynie (vide: "Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz" L. Etel, S. Presnarowicz, G. Dudar, Wydawnictwo ABC 2008 r.).

powrót Podatek od środków transportowych Znaczenie dowodu rejestracyjnego dla podatku od środków transportowych

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________