ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót VAT Usługi hotelowe i usługi dodatkowo uatrakcyjniające pobyt. Stawka VAT

wtorek, 03 kwietnia 2012 11:42

Usługi hotelowe i usługi dodatkowo uatrakcyjniające pobyt. Stawka VAT

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Jeśli przedsiębiorca prowadzący hotel poszerza zakres wykonywanych usług o dodatkowe atrakcje związane ze spędzaniem czasu wolnego, to nie może zastosować do nich obniżonej stawki WAT, która obowiązuje dla usług noclegowych. W takim przypadku nie świadczy usługi kompleksowej, ale usługi odrębne. Nie może więc opodatkowywać wszystkich takich usług według niższej 8% stawki VAT. Tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2012 r. (I FSK 493/11).

Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie było, czy usługę noclegową i rozszerzoną usługę noclegową dla celów podatku VAT zakwalifikować można jako jedną usługę i czy można w związku z tym na fakturze wpisać je pod jedną pozycję - jako usługa noclegowa.

 

Spółka z o.o. eksploatowała hotel i zamierzała stosować obniżoną stawkę VAT dla tzw. rozszerzonej usługi hotelowej, w skład której miały wchodzić dodatkowe świadczenia pomocnicze uatrakcyjniające pobyt w hotelu, w szczególności posiłki i napoje wydawane w restauracji hotelowej w postaci obiadu, kolacji, "obiadokolacja", dodatkowe świadczenia rekreacyjne, takie jak bilety na imprezy, oprowadzanie po mieście, nauka gry w golfa, zabiegi SPA itp.

Spółka zajęła stanowisko, że może skorzystać z opodatkowania podatkiem o stawce obniżonej w sytuacji świadczenia usług noclegowych także w stosunku do świadczenia rozszerzonej usługi noclegowej i udokumentować powyższą czynność fakturą zawierającą jedną pozycję "usługa noclegowa."

Natomiast Minister Finansów wskazywał na konieczność zastosowania odrębnych stawek podatkowych dla poszczególnych części składowych usług i wyszczególnienia tych pozycji na fakturze.

W pierwszej kolejności Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miała kwestia opodatkowania świadczenia usług o charakterze kompleksowym.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy VAT. W szczególności należy zwrócić uwagę na wyrok TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, w którym Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku TSUE w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC), czy też w wyroku TSUEC-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału całe świadczenie kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym w zakresie stosowania właściwej stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie kompleksowe, podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne. Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), w którym Trybunał stwierdził, że "Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej" (podobnie w orzeczeniu w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV). Oznacza to, że stawka VAT dla świadczeń pomocniczych "podąża" za stawką VAT dla świadczenia podstawowego.

Rozumowanie TSUE zostało przyjęte również przez polskie sądy administracyjne. Przykładowo przytoczyć można wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2008 r. (III SA/Wa 274/08), w którym Sąd stwierdził, że "w przypadku czynności o kompleksowym charakterze jak te, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 tego artykułu i w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, na które składa się czynność podstawowa, której wykonanie było celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także inne czynności o charakterze pomocniczym, które były niezbędne do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej."

Taką kwalifikację podatkową usługi kompleksowej potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 5 lipca 2006 r. (sygn. akt I FSK 945/2005) stwierdził: "Przy czynnościach o charakterze kompleksowym (...) na które składa się czynność podstawowa, będąca celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także czynności pomocnicze niezbędne do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku VAT, należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej."

W kontekście powyższych uwag stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących elementami całościowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa taka, jeśli może zostać uznana za usługę o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą stawką podatku VAT, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.

Nie budzi wątpliwości, że na gruncie ustawy o VAT, opodatkowanie podatkiem VAT ustawodawca powiązał z wystąpieniem określonych zdarzeń tj. np. z dostawą towaru lub ze świadczeniem usługi. Dla opodatkowania istotne jest zatem tylko to, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jedną z czynności enumeratywnie wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Bez znaczenia dla opodatkowania pozostaje natomiast treść stosunku cywilnoprawnego łączącego strony. Niezależnie bowiem od tego, jak strony określiły przedmiot umowy, o stosowaniu określonej stawki podatku będzie decydować faktyczna czynność, z którą ustawa wiąże obowiązek podatkowy, a nie ustalenia co do tego, jak zakres tych czynności został w umowie przez strony oznaczony. Z fiskalnego punktu widzenia to nie brzmienie zapisów umowy decydować winno o stosowaniu określonej stawki.

Zatem w przypadku usług o charakterze złożonym, o wysokości zastosowanej stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności winna odbywać się przy tym w oderwaniu od treści umowy łączącej strony, a jedynie w oparciu o to, czy dokonywane przez podatnika czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Sama wola stron umowy, tzn. określenie w jej treści, że celem transakcji nie jest nabycie usługi kompleksowej, lecz poszczególnych wyodrębnionych świadczeń, nie decyduje o zakresie opodatkowania podatkiem VAT. W tym sensie stanowisko podatnika wyrażone we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej uznać należy za nieprawidłowe, co trafnie zostało stwierdzone przez Ministra Finansów.

Wobec powyższego Sąd uznał, że na tle analizowanego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości, że rozszerzona usługa noclegowa świadczona przez wnioskodawcę nie stanowi usługi kompleksowej a jedynie jest świadczeniem pobocznym. W świetle powyższego za nietrafny należy uznać zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Również, jak trafnie stwierdził organ podatkowy - bez znaczenia pozostaje fakt, że koszt wytworzenia dodatkowych świadczeń uatrakcyjniających pobyt w hotelu wliczonych w cenę tej usługi, innych niż świadczenia wynikające z regulaminu świadczenia usług hotelowych i zgodne ze standardami obowiązującymi w hotelach danej klasy, nie przekracza 30%, 40% lub 50% łącznej ceny za rozszerzoną usługę noclegową.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 139 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług hoteli sklasyfikowanych w dziale PKWiU 55.1 ma zastosowanie stawka obniżona. Jednakże, jak wyżej zostało wykazane, rozszerzonej usługi noclegowej nie można uznać za usługę złożoną, składającą się z kombinacji różnych czynności, wobec czego wszystkie czynności winny zostać opodatkowane według stawek właściwych dla tych usług, nie zaś wyłącznie jak dla usług hoteli stawką VAT obniżoną. Wobec czego zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 139 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, art. 8 ust. 1 i 3 ustawy o VAT w zw. z załącznikiem nr 3 jest również bezzasadny.

Ponadto jak słusznie zauważył organ podatkowy - zapisy §5 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 68, poz. 360), nakładają na podatnika obowiązek, zgodnie z którym faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej nazwę (rodzaj) towaru lub usługi. Skoro więc rozszerzona usługa noclegowa nie jest świadczeniem kompleksowym w stosunku do usługi noclegowej - na wystawianej fakturze wnioskodawca winien wyszczególnić wszystkie wykonywane na rzecz klienta świadczenia wraz z przyporządkowaniem dla nich właściwych stawek podatku VAT.

powrót VAT Usługi hotelowe i usługi dodatkowo uatrakcyjniające pobyt. Stawka VAT

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________