ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatki dochodowe Imprezy okolicznościowe

piątek, 06 kwietnia 2012 20:06

Imprezy okolicznościowe

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Sprawdź, jakie wydatki na organizację imprezy okolicznościowej o charakterze reklamy i reprezentacji można zaliczyć do kosztów podatkowych.

W niniejszej sprawie spółka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie wydawania i sprzedaży czasopism (tematyka czasopism jest różnorodna i dotyczy, m.in. mody i życia, świata kultury rozrywki (np. "Viva"), spraw publicystycznych ("Przekrój'), zdrowia kobiet ciężarnych i dzieci (np. "Mamo to ja") itp.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej spółka organizuje cykliczne imprezy okolicznościowe, w trakcie których ogłaszane są wyniki konkursów dotyczących osób, wydarzeń lub produktów. Imprezy te organizowane są albo w formie plebiscytów, w których wynik zależy od głosowania czytelników, albo też spółka zaprasza do jury osoby znane (tzw. celebrytów), którzy dokonują wyboru zwycięzców danego konkursu.

Każdorazowo imprezy organizowane przez spółkę stanowią element strategii marketingowej spółki związanej z promocją wydawanych przez nią czasopism. Organizowane plebiscyty są ściśle powiązane z określonym czasopismem wydawanym przez spółkę, na co wskazują także tytuły imprez (np. plebiscyty: "Viva najpiękniejsi", "Fenomeny Przekroju", "Hity Mamo to ja" itp). Zdarza się, że organizowane imprezy transmitowane są przez telewizję.

Każdorazowo natomiast relacja z przebiegu plebiscytu umieszczana jest w prasie (niekoniecznie w czasopismach wydawanych przez spółkę - dostęp do imprezy nie jest ograniczony jedynie dla dziennikarzy współpracujących czy zatrudnionych w spółce). W zależności od rodzaju organizowanego plebiscytu (tj. w zależności od odbiorców) do udziału w imprezie zapraszane są osoby ze świata kultury, sztuki, sportu itp.

W zależności od charakteru konkursu impreza okolicznościowa towarzysząca ogłoszeniu jego wyników odbywa się, bądź to w wynajętej przez spółkę sali (hotelu), bądź też w siedzibie redakcji spółki. Wszystkie organizowane imprezy składają się z przemówień, występów artystycznych, bankietu, wywiadów, sesji zdjęciowych itp. przy czym, wszystkie wymienione fragmenty stanowią niezbędny, element organizowanej imprezy, a więc nie są odrębnymi, niezależnymi zdarzeniami.

W związku z organizowanymi imprezami spółka ponosi określone wydatki, takie jak koszty wynajmu i przygotowania sali, koszty organizacji bankietu, koszty podróży dla części z zapraszanych gości oraz ich zakwaterowania koszty stylizacji (makijażu, fryzur) dla gwiazd lub osób prowadzących uroczystość.

Spółka chciała się upewnić, czy wszystkie wydatki związanie z organizacją imprez okolicznościowych takie jak koszty czasu antenowego, koszty wynajęcia sali i jej przygotowania, koszty bankietu, koszty zakwaterowania gości, koszty podróży, koszty stylizacji stanowią koszty uzyskania przychodów.

Minister Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej wskazał, że do katalogu kosztów nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, stosownie do treści art. 16 ust 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie podatnik ponosi w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę.

Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności. Organ nie podzielił stanowiska skarżącej, iż koszty bankietu są kosztami uzyskania przychodu. Wskazał też, że wydatki poniesione na organizację bankietu oraz bankiet mają charakter promocji spółki poprzez stworzenie jej pozytywnego wizerunku. Takie zaś działania, mają charakter reprezentacji tj. kreowania pozytywnego wizerunku firmy. O ile bowiem reklama zmierza do przedstawienia walorów atrakcyjności oferowanych towarów, zachęcania do ich nabywania, o tyle wydatki związane z promowaniem wizerunku firmy należy zaliczyć do kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując rozważania organ podatkowy wskazał, iż wydatki związane z organizacją bankietu nawet gdyby przyjąć, iż zachodzi związek przyczynowo-skutkowy między wydatkami a wzrostem przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy to wydatki te właśnie z uwagi na brzmienie art. 16 ust 1 pkt 28, nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu. Zgodnie bowiem z przedstawioną regulacją prawną wydatki na reprezentację jeżeli nawet wpływają na zwiększenie przychodu wolą ustawodawcy nie zostały uznane za wydatek o charakterze kosztów w rozumieniu ww. ustawy.

Pozostałe natomiast wydatki, tj. koszty wynajęcia sali i jej przygotowania, koszty zakwaterowania gości, koszty podróży, koszty stylizacji można uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Koszty te z uwagi na to, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, mają wpływ na osiągany przez spółkę przychód oraz jeżeli nie mające charakteru reprezentacji (okazałości czy wystawności) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Tak samo koszty czasu antenowego należy uznać za koszty mający wpływ na osiągany przez skarżącą przychód. Wydatki te należy zaklasyfikować do wydatków spółki przeznaczonych na reklamę swojej działalności. Zatem wydatki na czas antenowy będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Nie zgadzając się z powyższą interpretacją spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację Ministra Finansów.

W ocenie Sądu I instancji dokonana przez Ministra Finansów analiza braku możliwości zaliczenia wydatków na zorganizowanie bankietu podczas imprezy promocyjnej do kosztów uzyskania przychodów była niepełna. Poprzez to, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji reprezentacji, dokonywane wykładnie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 tej ustawy, mają charakter ocenny, a wobec tego ustalenie ich zakresu pojęciowego w wydanej interpretacji nabiera szczególnego znaczenia.

Minister Finansów uznał za koszty uzyskania przychodów szereg wydatków ponoszonych na imprezę promocyjną. Wobec tego wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów kosztów, organizowanego na imprezie, bankietu winno zawierać przekonywujące uzasadnienie, szczególnie, że nastąpiło to w przedstawionej interpretacji po analizie pojęć reklamy i reprezentacji.

Pojęcia reklamy i reprezentacji, generalnie definiowane są w ten sposób, że reklama dotyczy produktu firmy zaś reprezentacja jej wizerunku. W przypadku zaś przedmiotowej interpretacji przy wskazanym stanie faktycznym, zastosowanie ścisłego zróżnicowania jest utrudnione. Z jednej bowiem strony występuje spółka – organizator, imprezy i nazwa jej firmy musi być ujawniona, ale z drugie, upubliczniane są nazwy czasopism jej produkcji, których propagowanie i ich popularność to cel nadrzędny dla spółki, warunek niezbędny dla jej istnienia. Z tego względu, nie do końca można z matematyczną precyzją, określić czy impreza ma charakter prezentacji firmy – wydawcy czy reklamy jej produktów - czasopism.

Przez reprezentację należy rozumieć: "działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych związane z innymi podmiotami gospodarczymi związane w szczególności z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów i inne" (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Podatek dochodowy od osób prawnych Komentarz, Warszawa 1997, s. 159; zob. też wyrok NSA z dnia 26 września 2000 r., III SA 1994/99 oraz wyrok NSA z dnia 4 listopada 1999 r., III SA 5696/98).

Przepisy podatkowe nie zawierają także definicji reklamy. Pojęcie to definiowane jest najczęściej poprzez odwołanie się do jego językowego znaczenia, a więc jako "rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwości ich nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś" (R. Krasnodębski, Wydatki marketingowe w świetle ustaw o podatkach dochodowych, Monitor Podatkowy 2004, nr 11, s. 20; J. Marciniuk red., Podatek dochodowy od osób prawnych. Rok 2007. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2007, teza 430 do art. 16, s. 567).

Pojęcie to można rozumieć także w sposób funkcjonalny, tzn. jako wszelkie celowe działania podatnika mające na celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego towarach lub usługach, "działania, których celem jest kształtowanie popytu poprzez poszerzanie wiedzy przyszłych nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do nabywania towarów bądź usług od tego właśnie a nie innego podmiotu gospodarczego" (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Warszawa 1997, s. 159; zob. też wyrok NSA z dnia 10 listopada 1999 r., l SA/Lu 1030/98), czyli nie tylko jako rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości czy miejscach i możliwościach nabycia, ale również jako działania mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach, w celu zachęcenia ich do nabywania towarów od tego właśnie, a nie innego podmiotu gospodarczego. Wydatki na reklamę również są uzależnione od możliwości firmy reklamującej produkty, wprowadzane do obrotu.

Zauważyć też należy, że przepis art.16 ust.1 pkt 28 ww. ustawy nie rozgranicza kosztów na koszty luksusowe lub typowe dla danej grupy przedsiębiorców.

W komentarzu Mariusza Chudzika do art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, autor dokonuje próby podzielenia wydatków wskazując, że wydatkami na reprezentację są: upominki przekazywane nie w celu zareklamowania produktów, wydatki na wysyłane świąteczne kartki do klientów, wydatki na poczęstunek klientów w przypadku konferencji promocyjnych, opłaty zaś za wynajęcie sali, prezentację nowych produktów, materiały reklamowe będą natomiast wydatkami na reklamę, wydatki na przyjmowanie kontrahentów - takie jak np.: kieszonkowe dla członków delegacji, koszty ich wyżywienia i noclegów, bankietów, a także zorganizowanie dla nich dodatkowych atrakcji (np. bilety do teatru czy na koncert), wydatki na wystrój firmy i zagospodarowanie terenu wokół niej nawet odbiegające od zwyczajowo przyjętego w danej branży i okolicy, wydatki na organizację jubileuszu firmy - takie jak np.: poczęstunek dla gości, imprezy artystyczne, upominki, nagrody w konkursach, jeśli te konkursy nie mają charakteru reklamowego (zob. np. wyrok NSA z dnia 26 września 2000 r., III SA 1994/99).

Nie są natomiast wydatkami na reprezentację: wydatki na imprezy integracyjne organizowane dla pracowników, wydatki na wyżywienie podczas szkolenia, wydatki na wiązanki, wieńce i inne wydatki związane z uroczystościami pogrzebowymi, wydatki na zakup artykułów spożywczych na posiedzenia, narady, zebrania wewnętrzne organów firmy, wydatki na zakup posiłków i napojów dla pracowników, wydatki na upominki jubileuszowe dla pracowników, wydatki na wizytówki, papier firmowy i inne materiały, które są związane z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa.

Sąd zauważył, że przytoczona klasyfikacja wydatków ma charakter uznaniowy, co wskazuje na konieczność posługiwania się ścisłym ustawowym zapisem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy. Tymczasem w zaskarżonej interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do sklasyfikowania wydatków ponoszonych na organizowanie bankietu poprzez treść art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy. Wymienione w tym przepisie wyłączenia kosztów z możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, należałoby zdaniem Sądu poddać dalszej analizie.

W ocenie Sądu Minister Finansów raz jeszcze winien przeanalizować problem zaliczalności do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizowane bankiety zarówno pod kątem treści przepisu art.16 ust.1 pkt 28 ww. ustawy, jak też kosztów reklamy wydawanych czasopism. Kwestie zaliczalności innych kosztów, rozstrzygnięte już w zaskarżonej interpetacji, nie powinny, co do zasady, ulec zmianie.

Sąd uchylił interpretację indywidualną. NSA oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów dotyczącą niniejszego wyroku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II FSK 1789/10).

powrót Podatki dochodowe Imprezy okolicznościowe

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________