ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót ZUS i Prawo pracy Litewski pracownik w polskiej firmie pracujący zagranicą

środa, 27 czerwca 2012 18:51

Litewski pracownik w polskiej firmie pracujący zagranicą

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Jak ustalić właściwe ustawodawstwo w zakresie zabezpieczenia społecznego dla obywatela Litwy, zatrudnionego w polskiej firmie, jednak wykonującego pracę zagranicą?

Pracodawca zatrudnia na podstawie umowy cywilnoprawnej piłkarzy narodowości litewskiej. Płatnik powziął jednak wątpliwość, jakiemu ustawodawstwu zabezpieczenia społecznego powinny podlegać zatrudnione osoby, ponieważ umowa zawarta z klubem nie jest ich jedynym zatrudnieniem.

Jeżeli zleceniobiorcy przedłożyli zleceniodawcy poświadczone przez właściwą instytucję państwa unii europejskiej formularze E-101, nie należy za nich odprowadzać składek na ubezpieczenia społeczne w Polsce.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007 r. nr 11, poz. 74 z późn. zm.) wszystkie osoby, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są między innymi pracownikami, zleceniobiorcami, osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym, chyba, że obowiązek taki wyklucza umowa międzynarodowa, której Polska jest stroną lub prawo wspólnotowe.

Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, nie podlegają ubezpieczeniom społecznym określonym w tej ustawie obywatele państw obcych, których pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru stałego i którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach specjalnych lub instytucjach międzynarodowych, chyba, że umowy międzynarodowe stanowią inaczej. Wymienione warunki powinny być spełnione równocześnie.

Polskim przepisom o ubezpieczeniach społecznych nie podlegają również cudzoziemcy zatrudnieni przez polskie podmioty, gdy miejsce wykonywania ich pracy określono poza granicami Polski. Jeśli bowiem miejsce pracy zostało określone za granicą i tam praca jest wykonywana, to zatrudniony cudzoziemiec nie jest pracownikiem na obszarze Polski.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. WEL 149 z dnia 5 lipca 1971 r.) osoby zatrudnione podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego (art. 13 ust. 1), a obowiązek ubezpieczeń społecznych pracowników powstaje w miejscu wykonywania zatrudnienia (art. 13 ust. 2a).

Pracownik najemny zatrudniony na terytorium państwa członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego lub jeżeli przedsiębiorstwo lub pracodawca, które go zatrudnia ma swoją siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego państwa członkowskiego. Zatem nie ma znaczenia miejsce siedziby firmy macierzystej ani miejsce zamieszkania zainteresowanego, ale gdzie pracownik wykonuje pracę.

Ważna jest zasada oddelegowania pracownika, w której zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a), rozporządzenia 1408/71, pracownik w czasie oddelegowania podlega nadal ustawodawstwu państwa zwykłego zatrudnienia, pod warunkiem, że czas trwania pracy przewidywany do jej wykonania w czasie delegowania nie przekracza 12 miesięcy i, że osoba delegowana przez pracodawcę nie będzie zastępować kogoś, kto zakończył swój okres delegowania.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 lit. b wymienionego Rozporządzenia, pracownik wykonujący pracę najemną w dwóch lub więcej Państwach Członkowskich jednocześnie, podlega ustawodawstwu z zakresu ubezpieczeń społecznych tego państwa, w którym ma miejsce zamieszkania.

Dokumentem potwierdzającym zastosowanie innych przepisów, niż kraj wykonywania pracy, jest formularz E101.

Przy realizacji takich umów, wskazane jest, aby w aktach zakładu pracy zatrudniającego pracowników wysłanych z krajów Unii Europejskiej znajdowało się zaświadczenie, wydane przez instytucję ubezpieczenia społecznego danego państwa, z którego wynikałoby, że za tego pracownika są tam opłacane składki na ubezpieczenia społeczne.

Obywatele Litwy, którzy są zwolnieni z zastosowania polskiego ustawodawstwa na podstawie prawa wspólnotowego, nie są zgłaszani przez polskiego pracodawcę do ubezpieczeń i nie są za nich opłacane składki na ubezpieczenia społeczne, natomiast należy za nich odprowadzać składki do litewskiego systemu, jeżeli z litewskich przepisów wynika taki obowiązek, na zasadach i w wysokości przewidzianej litewskim ustawodawstwem.

powrót ZUS i Prawo pracy Litewski pracownik w polskiej firmie pracujący zagranicą

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________