ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatki dochodowe Skutki podatkowe sprzedaży wierzytelności przedawnionych

poniedziałek, 22 listopada 2010 13:00

Skutki podatkowe sprzedaży wierzytelności przedawnionych

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Straty z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, aby mogły być uznane za koszt uzyskania przychodów nie mogą dotyczyć wierzytelności przedawnionych. Tak uważa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, czemu dał wyraz w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2010 r.

Skoro sprzedawane wierzytelności były uprzednio zaliczone przez spółkę do przychodów należnych, mając na względzie treść art. 16 ust. 1 pkt 39 ww. ustawy, strata poniesiona w efekcie ich sprzedaży (podatnik wskazuje, że wartość rynkowa jest niższa od wartości nominalnej) co do zasady może stanowić koszt podatkowy.

 

Jednakże zasada ta nie może być rozciągnięta na wszystkie sprzedane wierzytelności (zaliczone uprzednio do przychodów należnych), w szczególności nie dotyczy ona straty z tytułu sprzedaży wierzytelności przedawnionych. Na przeszkodzie temu stoi treść art. 16 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy, który stanowi, że za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wierzytelności odpisanych jako przedawnione, a jak podał podatnik we wniosku o interpretację, część sprzedawanych wierzytelności jest przedawniona w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

W ocenie organu podatkowego, przepis art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ogranicza zaliczenie do kosztów wierzytelności, które stały się przedawnione na gruncie Kodeksu cywilnego.

Przedawnienie zobowiązania jest instytucją prawa cywilnego. Istotą tej instytucji jest utrata przez wierzyciela prawa dochodzenia roszczenia na skutek upływu terminu. W razie bowiem zgłoszenia roszczenia przez wierzyciela, po upływie ustawowego terminu, dłużnik może się bronić zarzutem jego przedawnienia.

Roszczenie przedawnione nie wygasa, jednakże wierzyciel nie może żądać jego przymusowego wykonania. Zagadnienia dotyczące przedawnienia roszczeń regulują przepisy art. 117-124 Kodeksu cywilnego. Należy zwrócić uwagę, że o przedawnieniu wierzytelności nie stanowi fakt dokonania "odpisu" tj. odpowiedniego zapisu w księgach rachunkowych, ale spełnienie przesłanek, o których mowa w przepisach Kodeksu cywilnego (ogólne terminy przedawnienia zostały określone w art. 118).

Kwalifikacji wierzytelności jako przedawnionej nie zmienia możliwość dochodzenia przedawnionego roszczenia, wynikająca z art. 117 §2 i 411 pkt 3 Kodeksu cywilnego. Na gruncie prawa cywilnego nie można bowiem utożsamiać przedawnienia roszczenia z jego wygaśnięciem. Przedawnienie roszczenia majątkowego następuje w terminach określonych przez prawo cywilne, natomiast możliwości w zakresie dochodzenia przedawnionego roszczenia na drodze sądowej istnieją nadal pod warunkiem braku zrzeczenia przez dłużnika z korzystania z zarzutu przedawnienia. Jeżeli zatem dłużnik zrzeknie się korzystania z zarzutu przedawnienia roszczenie nadal podlega dochodzeniu.

Dlatego też, w ocenie organu podatkowego, o przedawnieniu wierzytelności nie może zadecydować dokonanie odpowiedniej operacji w księgach rachunkowych, gdyż operacja odpisania wierzytelności jako przedawnionej ma charakter tylko techniczno-formalny, i dokonuje się jej wtedy, gdy przedawnienie wierzytelności (zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego) już nastąpiło.

Norma art. 16 ust. 1 pkt 20 ww. ustawz stanowi pewną formę sankcji dla podatników doprowadzających opieszałością swych działań do przedawnienia wierzytelności (wobec istnienia przepisów przewidujących określone "preferencje" w postaci możliwości zaliczenia tzw. "trudnych" wierzytelności do kosztów podatkowych, czy to poprzez prawo do zaliczenia w ich ciężar wierzytelności nieściągalnych-a nawet już samych odpisów aktualizujących czy rezerw - przy spełnieniu ustawowych przesłanek uprawdopodobnienia czy udokumentowania ich nieściągalności, czy też właśnie poprzez uznanie za koszt straty z tytułu sprzedaży wierzytelności).

W przeciwnym bowiem razie, to Skarb Państwa obciążany byłby skutkami niepodejmowania przez podatnika działań w celu wyegzekwowania wierzytelności i w konsekwencji doprowadzenia do przedawnienia wierzytelności. Jednakże postępowania podatnika, który sprzedaje wierzytelności dopiero wówczas, gdy stały się one przedawnione nie można uznać za działanie aktywne i zrównać w prawach podatkowych z podatnikiem, który w dochodzeniu wierzytelności podejmuje działania określone w art. 16 ust. 2 i 2a ww. ustawy i gromadzi wymagane dokumenty, czy też rezygnuje z jej dochodzenia i znajduje nabywcę wierzytelności ale przed upływem jej przedawnienia.

powrót Podatki dochodowe Skutki podatkowe sprzedaży wierzytelności przedawnionych

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________