ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatki dochodowe Darmowy transport do pracy jest opodatkowany

piątek, 21 stycznia 2011 14:04

Darmowy transport do pracy jest opodatkowany

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Darmowy transport pracowników do pracy zorganizowany przez pracodawcę polega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Tak wynika z wyroku z dnia 3 listopada 2011 r. wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pracownik otrzymuje świadczenie przez samą możliwość skorzystania z oferowanego przez pracodawcę przewozu, tak uważa Sąd.

Opodatkowanie po stronie pracownika świadczenia, będącego ekwiwalentem poniesionych przez pracodawcę kosztów zorganizowanego dowozu pracowników do pracy, wywołuje problemy w praktyce, a te z kolei powodują spory przed organami podatkowymi, których legalność rozstrzygnięć poddawana jest ocenie sądów administracyjnych. Do aktualnych ostatnio zagadnień, związanych ze świadczeniami na rzecz pracowników (obok pakietów medycznych) należy dowóz pracowników organizowany przez zakłady pracy.

Zdaniem Sądu w sprawie będącej przedmiotem sporu, oczywisty jest fakt organizowania przez pracodawcę bezpłatnego dowozu pracowników do pracy i nieodpłatny charakter tych świadczeń. Przedmiotem kontrowersji jest natomiast możliwość ich opodatkowania u pracownika, co wynika z niepewności co do otrzymania świadczenia przez konkretnego pracownika i określenia jego wartości.

Kluczowy w spornej sprawie przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera definicję przychodów uzyskiwanych ze źródła, jakim jest między innymi stosunek pracy, uznając za takie przychody wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń (...), a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z regulacji tej wynika, że przychodami pracownika z tak określonego źródła są wszystkie świadczenia, które otrzymuje pracownik w związku z łączącym go z pracodawcą stosunkiem pracy lub stosunkiem pokrewnym.

Nie ulega wątpliwości, że pokrywane ze środków pracodawcy koszty dowozu pracowników do wyznaczonych w umowie miejsc pracy, które w innej sytuacji musiałby ponieść pracownik, decydując się na dojazdy we własnym zakresie – stanowią dla pracownika konkretne przysporzenie, kwalifikowane według katalogu przychodów z art. 12 ust. 1 ww. ustawy jako nieodpłatne świadczenie, stanowiące przychód ze stosunku pracy.

Z ogólnej definicji przychodów, zawartej w art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie, ustawodawca zastrzegł w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Wynika z nich, że wartość świadczeń w naturze, co do zasady ustala się na podstawie cen rynkowych, a wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – jeśli ich przedmiotem są (jak w spornej sprawie) zakupione usługi - według cen zakupu.

Trzeba przy tym podkreślić, że omawiane przychody nie mogły korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 112 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż obowiązek ponoszenia przez pracodawcę kosztów dojazdu do pracy pracowników spółki nie wynikał wprost z przepisów innych ustaw.

Zdaniem NSA w świetle powyższych rozważań dotyczących nieodpłatnych świadczeń, pracownik – uzyskując możliwość skorzystania z organizowanych przez pracodawcę, bezpłatnych dojazdów do i z pracy – otrzymuje przysporzenie majątkowe, które ma kluczowe znaczenie dla zakwalifikowania przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Przy czym świadczenie pracodawcy na rzecz pracownika polega na zagwarantowaniu pracownikowi możliwości bezpłatnego korzystania z dojazdów, zaś pracownik otrzymując taką możliwość – uzyskuje przysporzenie majątkowe, mające postać nieodpłatnego świadczenia.

Skoro więc nie budzi żadnych wątpliwości spełnienie świadczenia przez pracodawcę, który zapewniając bezpłatne przejazdy zadeklarowanym pracownikom – daje świadczenie, to jego symetrycznym odbiciem i skutkiem, jest - otrzymanie nieodpłatnego świadczenia przez pracownika. Ma ono postać przysporzenia majątkowego o wartości oferowanych mu usług dojazdu do pracy.

Realnym potwierdzeniem "otrzymania" świadczenia jest możliwość jego realizacji bez żadnych dodatkowych warunków. Otrzymanie i zrealizowanie, to różne pojęcia. Pracownik otrzymuje świadczenie przez samą możliwość skorzystania z oferowanego przez pracodawcę przewozu, odrębną zaś kwestią jest czy pracownik świadczenie to zrealizuje i w jakim zakresie, ale ta okoliczność nie ma znaczenia, bowiem ustawodawca powiązał skutki podatkowe z otrzymaniem (a nie realizacją) świadczenia a ta okoliczność – w ocenie NSA nie może budzić wątpliwości. Potwierdza to (co do zasady) trafność stanowiska organu przyjętego w wydanej interpretacji.

Tak więc, w wyniku uzyskania przysporzenia majątkowego - powstaje u pracowników przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń a jego wartością są ponoszone za pracownika koszty dojazdów do pracy – w tym przypadku do zlokalizowanego przy autostradzie placu poboru opłat, gdzie znajduje się baza pracodawcy.

Ich wartość obowiązany jest ustalić pracodawca (będący jednocześnie płatnikiem) na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy, uwzględniając przy tym koszt zakupionych usług i ilość pracowników korzystających z przejazdów. Ustalenie, którzy pracownicy wyrażają wolę korzystania z bezpłatnego transportu, i w jakim zakresie, przy znajomości kwoty kosztu poniesionego przez pracodawcę w związku z zapłatą dokonaną przewoźnikowi, umożliwia pracodawcy ustalenie wysokości świadczenia przypadającego na poszczególnych pracowników.

Ponieważ obowiązki w zakresie rozliczenia przychodów pracownika ze stosunku pracy ciążą na pracodawcy, zatem to spółka powinna stworzyć taki system ewidencjonowania przychodów pracowników, również z tytułu pokrywania zwrotu części lub całości kosztów dojazdu do pracy, aby umożliwił on jednoznaczne i precyzyjne określenie tych przychodów do opodatkowania.

Wyjaśnić jednocześnie należy, że nie ma przy tym podstaw, aby do wartości spornych świadczeń, wliczać przewóz pracowników transportem wewnętrznym spółki z ww. bazy spółki do poszczególnych punktów poboru opłat. To ostatnie świadczenie porównać można do przewozu pracowników na platformę wiertniczą zlokalizowaną na morzu lub zjazd górników do kopalni, które wchodzą w zakres obowiązków pracodawcy związanych z wewnętrzną organizacją pracy.

Reasumując należy uznać, że Minister Finansów, udzielając indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, dokonał prawidłowej wykładni art. 12 ust 1 i 3 w zw. z art. 11 ust 1- 2a ww. ustawy. Słusznie uznał, że w sytuacji, gdy (między innymi z uwagi na brak komunikacji publicznej) pracodawca organizuje dowóz swoich pracowników do zakładu pracy, ponosząc z tego tytułu koszty, korzystający z tych usług pracownicy, uzyskują nieodpłatne świadczenie, stanowiące podlegający opodatkowaniu przychód ze stosunku pracy o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jego wartość ustalana jest stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy – według zasad wskazanych w art. 11 ust. 2a ww. ustawy.

Jeżeli masz pytania na ten temat, napisz do mnie: kontakt@ekspertax.pl

powrót Podatki dochodowe Darmowy transport do pracy jest opodatkowany

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________