ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Podatki dochodowe Zabieg chirurgiczny to nie rehabilitacja. Jednak...

środa, 23 marca 2011 13:27

Zabieg chirurgiczny to nie rehabilitacja. Jednak...

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 marca 2011 r. potwierdził, że co prawda zabiegów chirurgicznych nie można utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi, jednak zasada nie może prowadzić do eliminowania z zabiegów rehabilitacyjnych takich zabiegów operacyjnych, które de facto decydują o możliwości wykonywania jakiejkolwiek rehabilitacji i bez których nie jest możliwe jej podjęcie.

 

Zatem, jeżeli zabieg chirurgiczny stanowi niezbędny i konieczny element zmierzający do przywrócenia ograniczonych funkcji, zmniejszenia następstw nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanemu przywrócić społecznie przydatną sprawność, to taki zabieg stanowi część rehabilitacji, tj. działania, którego efektem końcowym, jest maksymalne przywrócenie sprawności rehabilitowanemu. W konsekwencji można jego koszt odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej (II FSK 1927/09).

Podatnik uległ wypadkowi komunikacyjnemu doznając wieloodłamowego, otwartego złamania kości udowej. Był leczony operacyjnie, gdzie dokonano zespolenia złamań. Był też wielokrotnie hospitalizowany, jednakże rehabilitacja nie przyniosła rezultatu w postaci odzyskania całkowitej sprawności oraz pełnego zrośnięcia złamania. W efekcie wystąpiła konieczność wykonania endoplastyki tego stawu. Za przeprowadzoną opreację została wystawiona faktura VAT obejmująca koszt zabiegu oraz koszt hospitalizacji. Faktura zawierała rozbicie kosztu operacyjnego na koszt endoprotezy i kosz zabiegu. Podatnik natomisat uzyskał umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zadał więc organom podatkowym pytanie: czy w ramach wydatków na cele rehabilitacyjne może odliczyć od dochodu poniesiony koszt zabiegu operacyjnego, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.). Jego zdaniem prawo takie mu przysługuje, gdyż za wydatki rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione m.in. na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo - leczniczych i pielęgnacyjno - opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż katalog wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem został zawarty w art. 26 ust. 7a ww. ustawy, a warunki i zasady dokonywania odliczeń określone zostały w ust. 7b- 7g tego przepisu. Przepis art. 26 ust. 7a pkt 6 stanowi, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione tylko na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Wysokość wydatków ustala się, co do zasady, na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Wydatki te podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Jeśli jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności,

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Odnosząc ww. uregulowania do przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego organ interpretacyjny wywiódł, iż poniesione przez podatnika wydatki nie mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, ponieważ wykonania endoprotezoplastyki stawu biodrowego nie można zakwalifikować jako zabiegu rehabilitacyjnego lecz jako zabieg operacyjny. Organ podkreślił przy tym, że katalog ulg jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.

Nie jest przy tym dozwolona rozszerzająca interpretacja tego przepisu, gdyż zarówno orzecznictwo sądowe, jak i doktryna jednomyślnie reprezentują pogląd, iż ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, z tego też powodu winny być przepisy je ustanawiające interpretowane ściśle.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał jednak, że skarga jest zasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zaś wykładnię dokonaną przez Sąd I instancji.

Jeżeli masz pytania na ten temat, napisz do mnie: kontakt@ekspertax.pl

powrót Podatki dochodowe Zabieg chirurgiczny to nie rehabilitacja. Jednak...

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________