ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Strona główna Ostatnio opublikowane KPiR Sprzedaż samochodu osobowego używanego w działalności gospodarczej

wtorek, 25 października 2011 16:31

Sprzedaż samochodu osobowego używanego w działalności gospodarczej

Napisane przez  Dorota Ryterska, prawnik

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, składników majątku będących środkami trwałymi. Sprawdź skutki podatkowe sprzedaży samochodu osobowego, stanowiącego środek trwały w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pozarolnicza działalności gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.), jest źródłem przychodów. Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek VAT.

Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

  1. środkami trwałymi,
  2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1.500 zł.
  3. wartościami niematerialnymi i prawnymi,

- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c, przy określeniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W świetle cytowanych powyżej przepisów zauważyć należy, iż przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności gospodarczej, stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. podatnik dokonał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, działalności w zakresie prowadzenia indywidualnej praktyki lekarskiej (według PKD z 2007 - 86.21.Z). W 2011 r. wybrał opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. Stosownie do przepisu art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.), stał się podatkiem zwolnionym od podatku VAT.

W 2008 r. podatnik nabył wspólnie z żoną samochód osobowy, rok produkcji 2007, za kwotę 61.900,01 zł (dowodem zakupu była faktura VAT). Postanowił samochód ten używać na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej i w dniu 1 stycznia 2011 r. wprowadził go do ewidencji środków trwałych ustalając wartość początkową na podstawie ceny nabycia z faktury (nie przysługiwało mu prawo do odliczenia VAT od zakupionego samochodu). Po czterech miesiącach używania z przyczyn wcześniej nieprzewidzianych podatnik postanowił wycofać samochód z firmy i sprzedać go.

Fakt ten potwierdzała umowa sprzedaży samochodu ustalająca wartość sprzedaży na kwotę 30.000 zł. Zdarzenie to podatnik udokumentował w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w pozycji "pozostałe przychody". Natomiast ustalając koszt z tytułu odpłatnego zbycia środka trwałego, obliczył go jako różnicę pomiędzy wartością początkową samochodu a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych od lutego do maja, czyli:

61.900,01 - (1.031,67 x 4) = 57.773,33

i zapisał w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w pozycji "pozostałe wydatki". Taki sposób postępowania wygenerował stratę. Podatnik postąpił prawidłowo.

W niniejszej sytuacji nastąpiło zbycie środka trwałego (samochodu osobowego) wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tegoż składnika majątku należy zaliczyć do przychodu z pozarolniczej działalność gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 8 "pozostałe przychody".

Obowiązek i sposób dokonywania zapisów w podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.). Zgodnie z objaśnieniami do podatkowej księgi przychodów i rozchodów kolumna 8 księgi, czyli "pozostałe przychody" jest przeznaczona do wpisywania pozostałych przychodów, np. przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku.

Odnośnie kwestii kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia środka trwałego wskazać należy, iż stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b, a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 dokonanych od tych środków i wartości.

Zatem, przy ustaleniu dochodu ze sprzedaży opisanego we wniosku samochodu osobowego, kosztami uzyskania przychodów będą wydatki poniesione na nabycie tego samochodu (odpowiadające wartości początkowej środka trwałego ujętej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych), pomniejszone o dokonane od jego wartości początkowej odpisy amortyzacyjne. Zauważyć przy tym należy, iż w związku z zakupem przedmiotowego samochodu podatnikowi nie przysługiwało prawo odliczenia podatku od towarów i usług, przez co ustalona na podstawie ceny nabycia wartość początkowa ww. samochodu nie mogła zostać pomniejszona o podatek VAT (wartość brutto).

Zgodnie bowiem z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.

Przy czym, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek VAT, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek ten nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku (art. 22g ust. 3 ww. ustawy).

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, w przypadku nabycia środka trwałego m.in. w drodze umowy sprzedaży jego wartość początkową ustala się, na podstawie ceny nabycia. W sytuacji, gdy (zgodnie z odrębnymi przepisami) podatek VAT nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku o podatek naliczony, bądź też zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT, wówczas nie pomniejsza on ceny nabycia środka trwałego o ten podatek.

W konsekwencji, kosztem uzyskania przychodów, przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży przedmiotowego samochodu osobowego, będzie wartość brutto wydatków poniesionych na nabycie tego samochodu (odpowiadająca jego wartości początkowej) pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Taki sposób rozliczenia potwierdza miedzy innymi interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 września 2011 r.

powrót Strona główna Ostatnio opublikowane KPiR Sprzedaż samochodu osobowego używanego w działalności gospodarczej

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________