ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Varia Składki zdrowotne od odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji

poniedziałek, 27 lipca 2015 12:38

Składki zdrowotne od odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Istnieje obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenie zdrowotne od wartości wypłaconego odszkodowania wypłaconego z tytułu obowiązywania zakazu konkurencji zawartego w treści umowy o zarządzanie po jej wygaśnięciu lub rozwiązaniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. nr 205. poz. 1585 z późn. zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia oraz osobami z nim współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4.

Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolnicza działalność oraz osobami z nimi współpracującymi.

Umowa o zarządzanie przedsiębiorstwem, tzw. kontrakt menedżerski jest umową nienazwaną, nieuregulowaną w przepisach prawa cywilnego i jest traktowana w praktyce jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o umowie zlecenia art. 750 Kodeksu cywilnego. W ramach tej umowy jedna ze stron zobowiązuje się do prowadzenia przedsiębiorstwa drugiej strony na jej rachunek i ryzyko we własnym bądź cudzym imieniu za wynagrodzeniem.

Na gruncie przepisów z zakresu ubezpieczeń społecznych umowy o świadczenie usług zarządzania tzw. kontrakty menedżerskie są traktowane jak umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia i powodują one obowiązek ubezpieczeń społecznych na zasadach przewidzianych dla zleceniobiorców.

Członkowie zarządu zarządzający, którzy mają wpisy do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie zarządzania i jednocześnie mają zawarte umowy o zarządzanie, z których osiągają przychód, który dla potrzeb opłacania podatku dochodowego od osób fizycznych jest przychodem i działalności wykonywanej osobiście podlegają ubezpieczeniom społecznym z tytułu umów o świadczenie usług zarządzania zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Sam fakt zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej nie przesądza o rzeczywistym prowadzeniu działalności gospodarczej i ma znaczenie deklaratoryjne, osoba fizyczna może być zgłoszona w organie ewidencyjnym, ale w myśl określonych przepisów nie prowadzić działalności i nie uzyskiwać z tego tytułu przychodów, które jednak zaliczane są do innych źródeł.

Umowa o zarządzanie przedsiębiorstwem, w świetle przepisów ubezpieczeniowych traktowana jako odrębny tytuł do objęcia obowiązkiem ubezpieczeń społecznych, a nie jako umowa wykonywana w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 11 ust. 2 i art. 12 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia podlegają z tej umowy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu, natomiast ubezpieczenie chorobowe jest dla nich dobrowolne.

W rezultacie w stosunku do osób, z którymi są zawarte ww. umowy zleceniodawca będzie płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 1998 r. Nr 161, poz. 1106 z późn. zm.), podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.

Natomiast podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zleceniobiorców, stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osiągany z tytułu wykonywania umowy zlecenia, jeżeli w umowie tej określono odpłatność za jej wykonanie kwotowo, albo w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej, albo prowizyjnie. Jeżeli odpłatność za wykonanie umowy została ustalona w innej formie, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak od kwoty minimalnego wynagrodzenia.

Katalog przychodów nie stanowiących podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe został zawarty we wskazanym rozporządzeniu z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

W myśl § 2 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe odszkodowania wypłacone byłym pracownikom po rozwiązaniu stosunku pracy, na podstawie umowy o zakazie konkurencji, o której mowa w art. 1012 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

W myśl § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia przepisy § 2 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru składek osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym, stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, jednakże zwrot "odpowiednio" oznacza w rozumieniu prawa stosowanie danego przepisu bez zmian do innego zakresu odniesienia, stosownie z późn. zm., lub nie stosowanie przepisu do innego zakresu odniesienia ze względu na bezprzedmiotowość lub sprzeczność z przepisami ustawowymi.

W § 2 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia ustawodawca przewidział możliwość wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne odszkodowań wypłaconych byłym pracownikom po rozwiązaniu stosunku pracy. Powołany przepis odwołuje się do umowy o zakazie konkurencji regulowanej przepisami prawa pracy t.j. umowy zawieranej przez strony pozostające w stosunku pracy.

Przepis art. 101 Kodeksu Pracy stanowi, że przepisy o zakazie konkurencji z Kodeksu Pracy nie naruszają zakazu konkurencji przewidzianego w odrębnych przepisach. Skoro przepisy Kodeksu Cywilnego nie zawierają regulacji dotyczącej klauzuli konkurencyjnej, to w świetle unormowania przepisu art. 101 ust. 1 Kodeksu pracy, w związku z przepisem art. 101 Kodeksu pracy, nie stosuje się do umów cywilnoprawnych.

Podsumowując wyłączenie z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne przewidziane w § 2 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia z dniu 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie będzie miało zastosowania w stosunku do umów cywilnoprawnych (w tym przypadku do umowy o świadczenie usług).

Kodeks cywilny nie zawiera regulacji dotyczących klauzuli konkurencyjnej w umowie zlecenia, można ją kształtować na zasadzie swobody umów zgodnie z art. 3531 Kodeksu cywilnego, pomimo wygaśnięcia lub rozwiązanie umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem klauzula o zakazie konkurencji stanowiąca zapis umowy o zarządzanie będzie obowiązywała nadal.

Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2003 r. (III CKN 579/01) zakaz konkurencji może obejmować okres po ustaniu umowy cywilnoprawnej, jednak za odpowiednim ekwiwalentem oraz przez określony czas, tak aby nie naruszyć zasad współżycia społecznego. W przypadku umowy menedżerskiej taka sytuacja ma miejsce pomimo jej wygaśnięcia gdy wypłacone będzie na jej podstawie odszkodowanie za czas powstrzymywania się od czynności konkurencyjnych, które stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ponieważ jest konsekwencją zapisów umowy o zarządzanie.

W sytuacji wygaśnięcia lub rozwiązania umowy o zarządzanie, strony będzie wiązała klauzula o zakazie konkurencji, a wypłacone na jego podstawie odszkodowanie będzie ściśle związane z umową o świadczenie usług zarządzania.

Zgodnie z uregulowaniem przepisu art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia zdrowotne osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia społecznego stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.

Oznacza to, że skoro wypłacone na podstawie umowy o zarządzanie odszkodowanie za powstrzymywanie się od działalności konkurencyjnej stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne jako przychód z umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, to również będzie stanowiło podstawę wymiaru składek na bezpiecznie zdrowotne.

Zleceniodawca w tym wypadku będzie zatem płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne od wartości wypłaconego na podstawie umowy o zarządzanie odszkodowania związanego z obowiązywaniem zakazu konkurencji po jej wygaśnięciu lub rozwiązaniu i na nim będzie spoczywał obowiązek obliczania, rozliczania przekazywania co miesiąc także składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe z tytułu wypłaconego odszkodowania (art. 17 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

 

powrót Varia Składki zdrowotne od odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________