ekspertax

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
powrót Varia Maksymalne oprocentowanie kredytów i pożyczek

poniedziałek, 27 lipca 2015 14:46

Maksymalne oprocentowanie kredytów i pożyczek

Opublikowane przez:  Zespół Ekspertax

Podstawę prawną wyznaczającą maksymalną wysokość oprocentowania udzielonej pożyczki czy kredytu, stanowi art. 359 Kodeksu cywilnego. Przepisy ww. artykułu dotyczą wszystkich uczestników obrotu i mają zastosowanie zarówno w stosunkach między przedsiębiorcą (np. instytucją finansową) i konsumentem, w obrocie obustronnie profesjonalnym - między samymi przedsiębiorcami, a także w stosunkach między konsumentami.

 

Zgodnie z przepisem art. 359 § 21 Kodeksu cywilnego, maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego (odsetki maksymalne). Biorąc pod uwagę, że obecnie stopa lombardowa wynosi 2,5% określone w umowie kredytowej oprocentowanie zaciągniętego kredytu nie może przekraczać 10% w stosunku rocznym.

Rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO), w myśl uregulowań ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2014 r. poz. 1497, z późn. zm.), oznacza całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym. Całkowity koszt kredytu obejmuje wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt, w szczególności odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże jeżeli są znane kredytodawcy oraz koszty usług dodatkowych w przypadku gdy ich poniesienie jest niezbędne do uzyskania kredytu - z wyjątkiem kosztów opłat notarialnych ponoszonych przez konsumenta (art. 5 pkt 6 ww. ustawy).

Obowiązek wyliczania i przekazywania konsumentowi informacji o wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania został wprowadzony Dyrektywą 2008/48/WE w sprawie umów o kredyt konsumencki, w celu zapewnienia możliwie największej przejrzystości i porównywalności ofert. Dlatego też dyrektywa, a w ślad za nią ustawa o kredycie konsumenckim, wprowadza jednolity sposób kalkulacji RRSO oraz jednolity sposób prezentacji informacji o kosztach kredytu w postaci formularza informacyjnego dotyczącego kredytu konsumenckiego.

Czynnikami wpływającymi na wysokość RRSO są zarówno kwota kredytu, wysokość oprocentowania, wartość pozostałych kosztów związanych z zaciągnięciem i obsługą kredytu, jak również okres trwania umowy kredytowej i sposób dokonywania spłaty. Należy wyrazić opinię, że RRSO jako generalny instrument służący porównywaniu kosztów pożyczek nie jest miarodajna w odniesieniu do pożyczek udzielanych na okresy poniżej jednego roku, ponieważ wyraża całkowity koszt pożyczki w ujęciu rocznym, a zatem odpowiada na pytanie, jaki koszt byłby zobowiązany ponieść konsument, gdyby pożyczka została udzielona na okres jednego roku.

Tak skonstruowana formuła wyliczania RRSO powoduje, że parametr ten może osiągać bardzo wysokie wartości przy pożyczkach i kredytach o niskich kwotach, udzielanych na krótkie terminy.

Ograniczenie możliwości pobierania nadmiernych odsetek wynikające z art. 359 § 21 Kodeksu cywilnego nie stanowi wystarczającego instrumentu ochrony interesów konsumenta w sytuacji, gdy przedsiębiorcy przestrzegając regulacji dotyczących maksymalnej wysokości odsetek jednocześnie zastrzegają wysokie prowizje i dodatkowe opłaty o charakterze pozaodsetkowym. W wyniku tego rodzaju praktyk łączne koszty obsługi długu niejednokrotnie przekraczają wysokość zaciągniętej pożyczki lub kredytu.

Wysokie koszty pozaodsetkowe, w przypadku korzystania przez konsumenta z pożyczek i kredytów w kilku instytucjach jednocześnie, powodują szybko rosnący obszar zadłużenia.

Uwzględniając powyższe przesłanki Ministerstwo Finansów zaproponowano nowe rozwiązania, których celem jest zapobieganie przypadkom pobierania przez kredytodawców kredytu konsumenckiego nadmiernie wysokich, nieuzasadnionych opłat i prowizji związanych z udzieleniem kredytu konsumentowi.

Przepisy projektu ustawy o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy 3460), wprowadzają ustawowe ograniczenie (limit) pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego, zgodnie z którym suma kosztów pozaodsetkowych kredytu, nie może przekroczyć 25% całkowitej kwoty kredytu konsumenckiego (element stały) i dodatkowo 30% całkowitej kwoty kredytu konsumenckiego w stosunku rocznym.

Niezależnie od powyższego limitu w projekcie przewidziano, że całkowity koszt kredytu, z wyłączeniem odsetek, nie może przekroczyć 100% całkowitej kwoty kredytu, co ma na celu ochronę konsumenta przed ponoszeniem nadmiernych kosztów w stosunkach umownych zawartych na dłuższe okresy z przedsiębiorcami udzielającymi kredytów konsumenckich. Ponadto propozycje zawarte w projekcie zwiększają ochronę konsumenta również w sytuacji opóźnienia i zalegania w spłacie z tytułu zaciągniętego kredytu, przeciwdziałając nadmiernemu zadłużeniu konsumenta.

Projekt wprowadza bowiem maksymalny pułap odsetek za opóźnienie w spłacie kredytu oraz odsetek od odsetek, co wyeliminuje praktykę obciążania konsumenta odsetkami nadmiernymi (lichwiarskimi).

Maksymalnym limitem odsetek za czas opóźnienia w spłacie są objęte również opłaty windykacyjne (limit łączny).

 

powrót Varia Maksymalne oprocentowanie kredytów i pożyczek

Szukaj:


Porady podatkowe

Reklama

Twoje podatki
- nasze rozwiązania!
_______________________________________________________

Reklama

_______________________________________________________